De afgelopen weken mocht ik een groep begeleiden met als thema ‘Afscheid & Yoga’. Deze lessen zijn een jaar geleden ontstaan na een periode van rouw, verlies, zorg en afscheid nemen. In een periode van vijf maanden waren zowel mijn moeder en vader overleden. Het ouderlijk huis was weg. En ook al woon je daar al jaren niet meer, het werd een lege plek. Toen het huis waar ze de afgelopen jaren hadden gewoond was leeg gehaald ben ik daar, voordat het opgeleverd zou worden aan de nieuwe bewoners, gaan zitten. Om bewust hier nog een keer te zijn, in meditatie. Ik had verwacht dat het overweldigend zou zijn, dat verdriet en gemis de overhand zouden hebben. Toch was dat niet het eerste wat ik waarnam, dat was namelijk dankbaarheid. Ik realiseerde me dat mijn ouders vanuit dankbaarheid hadden geleefd. Dankbaar dat ze nog beide elkaar konden helpen en ondersteunen, dat ze er waren voor elkaar. Dankbaar voor de kinderen en kleinkinderen. Dankbaar voor hun geloof. Dankbaar voor hun leven hier op aarde. Er is zoveel om dankbaar voor te zijn. Ik ben nu dankbaar voor hun beiden als mijn ouders.  
Vanuit het proces van rouwen en ondertussen yogalessen geven in die periode is een thema ontstaan. Als ik zoveel kon ervaren op de yogamat en op het meditatiekussen, als ik daar zoveel rust kon ervaren, dan kan dit ook bij anderen. Ik ben me gaan verdiepen in de werking van yogahoudingen die op het zenuwstelsel een kalmerende uitwerking hebben. Ik heb meditaties gedaan waarin juist een plek gegeven wordt aan het verdriet, het gemis. Door de yoga kalmeerde het lichaam en de geest, de mind. Door te mediteren kon ik bij het gevoel blijven. Door het niet weg te stoppen, door het de ruimte en aandacht te geven, door te accepteren dat dit ook bij het leven hoort, kon ik het helen. Niet dat alle verdriet en het gemis nu geheeld, opgelost is. Maar het is milder geworden. Soms nog overweldigend, soms nog zo duidelijk aanwezig, maar het is niet alles wat er is. Ik ben meer dan dat gemis, er is dankbaarheid, er is liefde.
Ook vanuit de groep die ik mee heb genomen in yoga en meditatie kreeg ik als reactie dat het helend is. Dat er interne processen in gang gezet zijn en dat er deelnemers zijn die ervaren dat ze alleen maar hoeven te ‘zijn’, niets meer en niets minder.
Wat ik aarzelend op papier ging zetten vorig jaar najaar heeft nu zijn uitwerking. Bij de deelnemers maar ook bij mij. Ook bij mij kwamen bij de voorbereiding van de lessen weer stukken voorbij die geheeld mochten worden. Door deze lessen neer te zetten, door de reacties van de groep, door mijn eigen proces van groei, kan ik hier mee doorgaan. Komende zaterdag start de tweede groep. Ik bereid me voor op een mooi proces voor de deelnemers en voor mijzelf.

Categorieën: Geen categorie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *